Het is van de geboorte van Pieter geleden dat ik nog eens iets gepleegd met de bedoeling het op muziek te zetten. Natuurlijk dat ons eigen verwachten een bron van inspiratie mag heten.
Kijk zie: dit is het geworden.
In de tuin staat een kastanjeboom
Wat grillig, nat en kaal.
In zijn takken trekt een wolkensliert
Een begin aan dit verhaal.
Het weer is ook nog veel te zacht,
Gezien de tijd van ‘t jaar.
In feite moest ‘t al winter zijn,
Maar de krokus houdt zich klaar,
Om op basis van de temperatuur
Nu al aan het groeien te gaan.
En als het straks dan vriezen gaat?
Dan is ‘t met hem gedaan!
Dus blijf nog even zitten,
Ja blijf maar waar je bent.
Kleine krokus: het is nog veel te vroeg,
Het is vandaag voor mij genoeg
Te weten dat je ‘r bent
Elk nieuwtje heeft zo zijn effect
Verbaasd, ontzet of kwaad of blij
Al naargelang wat het betreft:
Ver weg of hier dichtbij.
Deze ochtend was’ ‘t alleen voor ons.
Wie is zo vroeg al op?
We werden er zelfs wakker voor,
Zo stak ‘’t in onze kop.
Natuurlijk ook niet daar alleen,
Dat mag wel duid’‘lijk wezen:
In heel ons denken –- doen en plannen
In het dromen over ons leven
Ik probeer nu nog te zwijgen,
Te koesteren wat ik weet.
Goede vrienden, het is nog veel te vroeg.
Het is vandaag voor mij genoeg,
Te weten dat j’ er bent.
De boom waarover ik al sprak
Werd meer dan dertig jaar
Geleden daar al neer geplant
Door mijn pa, was dat al klaar?
Een kastanjeboom, één links één rechts
Maar de planter die is dood,
En wat misschien wel heel raar klinkt:
In kastanjes leeft hij voort.
Vanaf nu ook in mijn eigen bloed
Want Rafke Lust wordt vader
Het is voor ons nog wennen
Jij wordt mama en ikke vader
Jij wordt moeder en ik papa
Jij wordt mama en ik papa
Jij mama en ik..papa!
Maar blijf nog even zitten,
Ja, groei maar waar je bent.
Lief kindje, het is nog veel te vroeg.
Het is vandaag voor mij genoeg,
Te weten dat j’ er bent.
