2O november
En mijn nieuwste productie blijkt de titel “opvolger van het 9 jaar oude Duivenvoer” waardig.
Toen we indertijd Duivenvoer gingen uitproberen in Tervuren, was het decor alleen een duivenkooi en een stoel. Sam had zijn tafel vol techniek staan: een draagbare CD-speler en het lichtorgeltje, nog niet eens in de bekisting die het nu heeft. Twee Zweedse banken staan in het midden. Eén klas heeft daar voldoende zitplaats mee. De juffrouw komt als laatste binnen. Zij kan meteen beginnen met de inwijding in de wereld van het theater. Ze legt uit: “we komen nu naar een verteltheater luisteren. Daarbij heb je iemand die voor de techniek zorgt en iemand die gaat vertellen. Die je nu ziet zitten, is de technieker, maar de verteller zal daar komen staan…” Met een weids gebaar doet ze de kinderen het decor ontdekken en één voor één draaien ze zich om: niet langer met het gezicht naar Sam, maar naar de plek waar ik zal postvatten.
Het decor voor De boom in! bestaat eigenlijk alleen uit een projectiedoek. De techniek is geëvolueerd: een cd-speler met mengtafel, het lichtorgeltje, een zendertje voor de head-set, en een blauw leeslampje vullen de tafel. Zweedse banken staan klaar om aangevuld te worden met stoelen, meegebracht door de grootsten. De kleinsten komen als eersten binnen. Zij zetten zich benieuwd neer op de banken, met het gezicht naar… de technieker!
Is dit een goed voorteken voor de nieuwe voorstelling? En dan mag ik niet bijgelovig worden!
